یادداشت- محسن علی پور: یازدهم اردیبهشت، روز جهانی کار و کارگر، بهانه‌ای است تا بار دیگر نقش بی‌بدیل کارگران در پیشرفت، توسعه و استقلال اقتصادی کشور مورد توجه قرار گیرد. این روز تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه نمادی از ارج‌گذاشتن به ارزش کار، تلاش صادقانه و نقش انسان‌هایی است که بی‌هیاهو، اما مؤثرترین حضور را در ساختن جامعه دارند.

کارگران ستون‌های اصلی اقتصاد و پایه‌های استواری تولید ملی‌اند؛ آنان که در کارخانه‌ها، کارگاه‌ها، مزارع و عرصه‌های گوناگون تولید، با دستان خود شکوفایی کشور را رقم می‌زنند. هرچند در شرایط اقتصادی و اجتماعی کنونی، این قشر زحمتکش با دشواری‌هایی در معیشت و امنیت شغلی روبه‌رو هستند، اما روح تلاش و امید در میان آنان همواره زنده است.

بزرگداشت روز جهانی کارگر، نه‌تنها تجلیل از زحمات آنان بلکه فرصتی برای بازنگری در سیاست‌های کاری، بهبود شرایط زندگی و ارتقای شأن نیروی کار است. بدون تردید، توسعه واقعی هر جامعه زمانی محقق می‌شود که حقوق و کرامت کارگران به رسمیت شناخته شود و از آنان به‌عنوان سرمایه انسانی کشور حمایت گردد.

در چنین روزی، همگان از مدیران و تصمیم‌گیران گرفته تا مردم جامعه، باید بیش از پیش قدر تلاش کارگران را بدانند و با گسترش فرهنگ کار و تلاش، زمینه‌ساز جامعه‌ای پویا و عدالت‌محور شوند.