به گزارش پایگاه خبری گنبدی‌ها، خیابان طالقانی به دلیل استقرار بخش قابل توجهی از مراکز تجاری، بانک‌ها، مطب پزشکان، داروخانه‌ها، دفاتر خدماتی و برخی ادارات، یکی از پرترددترین معابر گنبدکاووس محسوب می‌شود. همین تمرکز خدمات، حجم بالایی از سفرهای روزانه شهروندان را به این محدوده هدایت کرده و در ساعات اوج تردد، موجب ایجاد گره‌های ترافیکی می‌شود.

بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد که ترافیک در این خیابان دیگر محدود به ساعات آغازین روز یا پایان وقت اداری نیست و در بسیاری از ساعات روز، به‌ویژه در روزهای کاری، جریان عبور و مرور با کندی همراه است؛ موضوعی که نارضایتی شهروندان و رانندگان را به دنبال داشته است.

یکی از عوامل مؤثر در کاهش ظرفیت معبر، پارک خودروها در حاشیه خیابان و توقف‌های دوبله است. بسیاری از مراجعه‌کنندگان به مراکز تجاری و خدماتی، به دلیل کمبود فضای پارک، ناچار به استفاده از حاشیه خیابان هستند؛ موضوعی که بخشی از عرض مفید خیابان را اشغال کرده و حرکت خودروها را با اختلال مواجه می‌کند.

از سوی دیگر، افزایش تعداد خودروهای شخصی در سال‌های اخیر، بدون توسعه متناسب زیرساخت‌های حمل‌ونقل شهری، فشار مضاعفی بر شبکه معابر مرکزی وارد کرده است. کارشناسان حوزه شهرسازی معتقدند رشد تعداد وسایل نقلیه، در کنار تمرکز کاربری‌های تجاری و اداری در یک محور، از مهم‌ترین عوامل شکل‌گیری ترافیک در مرکز شهر است.

کمبود پارکینگ عمومی نیز از دیگر چالش‌های مطرح در محدوده خیابان طالقانی به شمار می‌رود. بسیاری از رانندگان برای یافتن جای پارک، چندین بار مسیر را طی می‌کنند یا ناچار به توقف در نقاطی می‌شوند که خود زمینه‌ساز ایجاد ترافیک است. به اعتقاد کارشناسان، ایجاد پارکینگ‌های عمومی و مدیریت پارک حاشیه‌ای می‌تواند بخشی از این مشکل را کاهش دهد.

در کنار مسائل زیرساختی، برخی کارشناسان بر این باورند که مدیریت هوشمند ترافیک، اصلاح هندسی تقاطع‌ها، ساماندهی بارگیری و تخلیه واحدهای صنفی، بهبود حمل‌ونقل عمومی و استفاده از فناوری‌های نوین در کنترل تردد، از جمله اقداماتی است که در بسیاری از شهرها نتایج قابل توجهی در کاهش ترافیک داشته است.

روایت شهروندان از ترافیک طالقانی

بررسی‌های میدانی خبرنگار گنبدی‌ها و گفت‌وگو با شماری از شهروندان نشان می‌دهد ترافیک خیابان طالقانی به یکی از دغدغه‌های روزمره مردم تبدیل شده است. یکی از شهروندانی که هر روز برای رفت‌وآمد محل کار خود از این مسیر استفاده می‌کند، می‌گوید: «مسافتی که در شرایط عادی کمتر از پنج دقیقه زمان می‌برد، در ساعات شلوغ گاهی بیش از ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. بخش زیادی از زمان ما در همین خیابان از بین می‌رود.» شهروند دیگری نیز معتقد است مشکل تنها حجم خودروها نیست. به گفته او، «پیدا کردن جای پارک تقریباً غیرممکن شده و بسیاری از رانندگان ناچارند چند بار خیابان را دور بزنند یا برای چند دقیقه دوبله توقف کنند؛ اتفاقی که خود باعث سنگین‌تر شدن ترافیک می‌شود.»

نگاه کسبه به ترافیک مرکز شهر

برخی از فعالان بازار نیز معتقدند ترافیک بر فعالیت اقتصادی آن‌ها تأثیر گذاشته است. یکی از فروشندگان قدیمی خیابان طالقانی می‌گوید: «بعضی مشتری‌ها تماس می‌گیرند و می‌گویند به خاطر شلوغی خیابان و پیدا نکردن جای پارک، خریدشان را به روز دیگری موکول کرده‌اند.» در مقابل، یکی دیگر از کسبه معتقد است هرگونه محدودیت در توقف خودروها باید با ایجاد زیرساخت‌های مناسب همراه باشد. او می‌گوید: «اگر قرار است پارک حاشیه‌ای محدود شود، ابتدا باید پارکینگ مناسبی برای مردم ایجاد شود؛ در غیر این صورت، هم شهروندان و هم کسبه با مشکل مواجه خواهند شد.»

تاکسی‌داران چه می‌گویند؟

رانندگان تاکسی نیز از جمله گروه‌هایی هستند که بیشترین زمان کاری خود را در این مسیر سپری می‌کنند. یکی از رانندگان تاکسی می‌گوید: «در ساعات اوج ترافیک، تعداد سرویس‌هایی که می‌توانیم انجام دهیم به‌طور محسوسی کاهش پیدا می‌کند. این موضوع هم برای راننده و هم برای مسافر زمان‌بر است.»

بررسی تجربه شهرهای مختلف کشور نشان می‌دهد حل مشکلات ترافیکی در معابر مرکزی، نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ است و معمولاً اجرای یک راهکار به‌تنهایی نمی‌تواند این معضل را برطرف کند. توسعه حمل‌ونقل عمومی، ایجاد پارکینگ‌های طبقاتی، ساماندهی پارک حاشیه‌ای، اصلاح مسیرهای دسترسی و توزیع متوازن خدمات شهری، از جمله راهکارهایی است که در سال‌های اخیر در برخی شهرها به اجرا درآمده است.

ترافیک خیابان طالقانی را نمی‌توان تنها به یک عامل یا یک دستگاه اجرایی نسبت داد. این مسئله حاصل مجموعه‌ای از عوامل از جمله رشد جمعیت، افزایش تعداد خودروها، تمرکز خدمات در مرکز شهر و محدودیت زیرساخت‌های موجود است. از این رو، رفع این چالش نیازمند همکاری و هم‌افزایی دستگاه‌های متولی، برنامه‌ریزی کارشناسی و مشارکت شهروندان خواهد بود.

امروز خیابان طالقانی، به‌عنوان قلب تپنده گنبدکاووس، بیش از هر زمان دیگری به تصمیم‌های آینده‌نگر و راهکارهای پایدار نیاز دارد؛ راهکارهایی که بتواند ضمن حفظ پویایی اقتصادی مرکز شهر، عبور و مرور شهروندان را نیز روان‌تر و ایمن‌تر کند.

گزارش: محسن علی پور