یادداشت/محسن علی پور: اخیراً انتشار خبر اهانت یک فرد به یکی از اقوام حاضر در گنبدکاووس، نگرانی‌ها را نسبت به وقوع احتمالی تنش و سوءتفاهم میان اقوام مختلف شهر برانگیخته است. هرچند این اقدام ناشایست، محصول رفتار فردی است و نمی‌توان آن را به جامعه بزرگ و همدل شهر نسبت داد، اما حساسیت موضوع و اهمیت صیانت از همبستگی، ایجاب می‌کند این قبیل رخدادها به‌سرعت و با جدیت مورد رسیدگی قرار بگیرد.

گنبدکاووس همواره شهری با سابقه دیرینه تعامل، برادری و احترام متقابل میان اقوام و مذاهب مختلف بوده و بخش قابل توجهی از امنیت و توسعه اجتماعی خود را وام‌دار همین وفاق عمومی است. اما تجربه‌های مشابه در نقاط دیگر کشور نشان داده، بی‌توجهی به چنین اتفاقات کوچک و سهل‌انگاری در مواجهه با آن‌ها می‌تواند به مرور به بروز شکاف اجتماعی منجر شود.

در این شرایط، انتظار از مسئولان استانی و شهرستانی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. شهروندان، فعالان مدنی و نخبگان اجتماعی معتقدند مسئولان نباید سکوت پیشه کنند، بلکه حداقل باید ضمن محکومیت صریح اینگونه رفتارها و برگزاری نشست‌ها و مصاحبه‌هایی با رسانه‌ها، فضای گفت‌وگو و تفاهم را تقویت و با برنامه‌ریزی برای آموزش و فرهنگ‌سازی، این رویدادها را مدیریت نمایند.

بی‌توجهی و بی‌عملی مسئولان در واکنش به اتفاقات حساس این‌چنینی، نه تنها می‌تواند افکار عمومی را آزرده کند، بلکه ممکن است زمینه‌ساز سوءاستفاده کسانی شود که به‌دنبال تفرقه‌اندازی و ایجاد اختلاف هستند. شایسته است مسئولان شهرستان گنبدکاووس با اتخاذ موضع صریح و دعوت از بزرگان و معتمدان محلی به گفت‌وگو، راه را بر بروز تنش و دلخوری های آینده ببندند.

در نهایت، وفاق و همبستگی مردم گنبدکاووس سرمایه‌ای گران‌بهاست که تنها با هوشیاری اجتماعی و مدیریت مدبرانه مسئولان حفظ خواهد شد و اجازه نخواهد داد اشتباه یک فرد، سایه‌ای بر وحدت این دیار بیندازد.